TESSA (PESJA) Op donderdag 4 september hebben we Tessa opgehaald uit Heemstede waar ze net een week bij een gastgezin zat. Toen Batsy dood was werd het oorverdovend stil in huis. En Karloff, onze Tsjechische wolfhond zakte weg in een echte depressie. Hij wilde niet meer uit, lag in zijn hok te kreunen en als je met hem buiten was wilde hij zo snel mogelijk weer naar huis. Misschien hoopte hij dat ze was teruggekomen.Voor ons was het natuurlijk ook een gemis, maar door Karloff zo te zien lijden zijn we sneller gaan zoeken naar een nieuwe hond. Ik had besloten dat ik na Batsy geen werkhond meer wilde. Ik was klaar met trainen, wedstrijden en competitie. Een gewone hond, makkelijk in de omgang, niet de hele dag de blik van wat moet ik voor je doen. Het liefst een type wolfhond zoals Karloff, in elk geval een natuurlijk type wat nog hondentaal begrijpt. In de Nederlandse asiels zaten geen honden die me aanspraken. En, omdat ik eerder voor een vriendin een Spaanse asielhond had opgehaald, ben ik eens gaan kijken op de sites van de diverse instanties die zich daarmee bezighouden. Via Stichting Prozus hadden we het type hond omschreven wat we graag wilden hebben en Natasja zou het weekend van 6-7 september naar Spanje gaan en voor ons rondkijken. Maar ze belde al eerder, want de hond die ik zocht zat al in Nederland. Ze gaf me de beschrijving van Tessa en het telefoonnummer van de Stichting Adelante. Toen ik belde bleek dat er al andere mensen hadden gereageerd op deze hond en dat we dat af moesten wachten. Erg jammer natuurlijk. Maar later belde ze terug, de andere mensen hadden katten en daar zou ze niet aan gewend zijn en wij hadden geen katten. Dezelfde avond zijn we naar Heemstede gereden om kennis te maken. Tessa was een aardige hond, direct tegen je aanzitten, op haar rug liggen en slijmen. Ik vond haar wel een beetje down en ze had een enorm litteken op haar buik van de sterilisatie die ze in Spanje hadden uitgevoerd. Zeer ruim scheren en snijden is daar blijkbaar het devies. Geert zag het ook wel zitten en we besloten haar direct mee te nemen. Volgens de mensen van de stichting was de roedelleidster geweest en waren andere honden geen probleem. Ik heb toch maar besloten ze eerst buiten kennis te laten maken en de eerste ontmoeting was geen succes, ze stonden allebei met blikkerende tanden tegenover elkaar. In huis dus maar een tweede bench neergezet en de een na de ander los gelaten om ze toch aan elkaars aanwezigheid te laten wennen. Samen met mijn zoon Sjoerd liet ik ze uit, allebei een hond om ze buiten de gelegenheid te geven aan elkaar te wennen, en elkaars plas te besnuffelen. Maar de spanning bleef te hoog om ze veilig los in huis te laten. Gelukkig kon ik terecht in de hondenweide van Hennie, een collega instructeur waar we ze eerst aan de lange lijn samen hebben laten lopen. Na een hoop geplas en gepats en gedraai kwam het toch tot een confrontatie toen Pesja, zoals we Tessa hadden genoemd, tussen mij en Karloff ging staan grommen. Karloff is groter, sterker en veel sneller dus de verhouding was snel duidelijk. Later konden ze buiten bij elkaar en nu week ze netjes voor hem en leek het pleit beslist. Na een paar dagen hebben we ze in huis losgelaten en op een paar kleine schermutselingen na gaat het nu goed. Karloff wil wel met haar spelen, maar ze vindt hem toch een beetje eng en jaagt hem weg, al begint ze het stiekem wel leuk te vinden. In huis is Pesja een makkelijke hond. Een bench was ze niet gewend en ze wilde wel in de bench, maar niet met het deurtje dicht. De bench hebben we dus maar vervangen door een mand met een dik kussen en als we weggaan leggen we haar vast. Ze kan goed alleen blijven, was direct zindelijk en trekt niet aan de riem. Nu, na ruim een maand laat ik haar ook loslopen wat goed gaat. Ze is aardig naar mensen en kinderen. Op andere honden reageert ze niet, maar ze is wel fel op watervogels, vooral meerkoetjes zijn spannend en ze kan goed zwemmen. We zitten op de cursus gehoorzame huishond en daar doet ze het erg goed, iedereen is verbaasd wat een brave hond het is. Wij vragen ons soms ook af of er in Spanje niet iemand is die vreselijk zijn hond mist. Ze kan goed mee in de auto en zit je dan vanaf de achterbank in je spiegeltje trouwhartig aan te kijken. Je zou zo heel de USA door kunnen crossen, alles is goed bij haar. Ook naast de fiets is geen probleem, ze was het duidelijk niet gewend, maar ging zonder probleem mee en loopt lekker door. Ze begint nu meer los te komen, staat te loeien als je thuiskomt en als ze mee mag en rent rare rondjes om ons heen. Ontroerend te zien hoe blij ze kan zijn. Ze begint zelfs wat te spelen, al is ze duidelijk niet gewend om samen met mensen te spelen, ze wil wel. Ook wil ze graag werken, heeft een enorme aandacht en doet alles voor een voertje. Mijn niet “meer trainen plannen” zullen wel in de kast blijven, maar toch niet op het niveau wat ik vroeger deed. Al met al zijn we erg gelukkig met deze dame, die een heel stevig karakter heeft en toch heel makkelijk is. Een lot uit de loterij
Hier even een berichtje over Pesja (Tessa). Het gaat nog steeds erg goed met haar. Het is een schat van een hond en het is een genot te zien hoe ze met andere honden omgaat. In maart hebben we onze wolfhond Karloff moeten laten inslapen, kanker aan zijn milt. We hebben hem in december nog laten opereren maar het kwam weer terug (haemangiosarcoom). Heel erg verdrietig voor ons. Maar voor Pesja minder, die kreeg nu alle aandacht, en daar geniet ze duidelijk van. Ineens kon ik ook weer meer, want nu hoefde ik niet meer alle loslopende honden uit de weg te gaan. Pes kan met alles overweg en als ze praatjes hebben dan regelt ze het wel even. Heel relaxed wandelen is dat. Afgelopen zondag hebben we een workshop praktijkspeuren gedaan. Ze heeft echt talent, mensen in het bos zoeken die worst bij zich hebben vond ze erg leuk. Zelfs als de andere honden aan de beurt waren speurde ze mee. Sinds vandaag hebben we een pup erbij, een Hollandse herder langhaar. Ook dit gaat erg goed direct. Ze is duidelijk blij met een nieuw maatje. Groetjes van Maria en Pesja
hier weer even een berichtje om te vertellen dat het goed gaat met Tessa (Pesja voor ons). Ze is wel lang sloom geweest van die Leishmaniasis en de behandeling, maar ze is er weer helemaal bovenop. Ze geniet van de sneeuw, speelt met Speer, mijn andere hond en is naar mijn idee helemaal gelukkig. Het is een bijzonder dier, ondanks haar aanhaligheid heeft het lang geduurd voordat ze zich echt aan ons heeft gebonden. Maar we hebben ook veel gedaan samen en dat helpt. Afgelopen najaar hebben we de GGA gedaan en ze heeft boven verwachting haar best gedaan, volgt als een plaatje en heeft er duidelijk lol in. Alleen het apporteren is niet haar hobby en ik heb ook geen zin me daar druk over te maken. Wat dat betreft heb ik veel van haar geleerd. Met een hond met een verleden als zij moet ik me neerleggen bij hoe ze is. Sommige dingen krijg je er gewoon niet meer uit (van straat vreten bv). Met andere honden regelt ze het zelf en goed, dus daar hoef ik me ook niet mee te bemoeien. Loslaten dus. Maar we hebben er een wereldhond aan, het is echt een kanjer. Hier nog wat plaatjes, hartelijke groet, Maria