Fimpje

Half januari hebben wij Shirka opgehaald van Schiphol.  Shirka is een ongeveer 4 jarige kruising tussen een husky en een herder.
Shirka is als zwerfhond aangereden, waarbij ze haar heup heeft gebroken. Ze is geopereerd maar helaas is dit niet helemaal netjes gebeurd en staat de linker heup scheef. Ondanks dat Shirka veel pijn heeft gehad, heeft ze nooit gemeen gedaan naar de dierenarts. Na 2-3 maanden doorgebracht te hebben bij de dierenarts is Shirka naar het asiel gegaan.
Onze eerste kennismaking met Shirka was een foto waarop meer hekwerk dan hond te zien was. Maar dat zielige oog bleef door ons hoofd spoken.
Shirka bleek een mooie hond te zijn. Groot, zwart en met 2 verschillende ogen, een bruine (met een beetje blauw) en een blauwe. Heel erg mooi! Helaas voor haar vinden Spanjaarden dit allemaal maar niks. Vandaar dat ze na 2,5 jaar nog steeds in haar kleine kennel in het asiel zat.

Het is duidelijk dat Shirka het een en ander heeft meegemaakt. Wat precies zullen we nooit weten. Ze was bijvoorbeeld doodsbang als je een voet optilde en durfde geen deuropening door.  Gelukkig doet Shirka enorm haar best. De dag na het ophalen liep ze al normaal door deuropeningen heen. Ondertussen kunnen we rustig over haar heen stappen en bv onze schoenen uitdoen, zonder dat Shirka in de stress schiet.
Toch moet ze ooit een liefhebbend baasje hebben gehad. Shirka loopt netjes naast ons aan de lijn mee, ze is zindelijk, spring zo de auto in, begrijpt sommige commando's. Dat moet ze allemaal toch hebben geleerd ergens.

Shirka blijkt een enorme schat te zijn. Vanaf het eerste moment wild enthousiast als ze ons ziet. Al zijn we maar 1 minuut boven geweest, we worden onthaald alsof we de hele week zijn weg geweest. Ze vind het helemaal het einde om te wandelen in het bos. Om lekker op het kleed te kluiven aan haar kluif. Of te slapen op haar hondenkussen voor de verwarming. Als ze iets eng vind, dan laat ze je toch je gang gaan. Gaande weg leert ze dat het helemaal niet eng is. Borstelen, halsband om doen, mensen ontmoeten. Het blijkt allemaal best leuk te zijn. Zelfs kleine kinderen blijken niet zo angstaanjagend te zijn als ze in eerste instantie dacht.

Shirka maakt al voorzichtig kennis met onze IJslandse paarden. Die het allemaal best vinden om besnuffeld te worden door haar.

Shirka heeft, denken wij, over het algemeen niet veel pijn in haar linkerheup. Wel is duidelijk te zien dat die niet goed staat. Hierdoor loopt ze met haar linker achterbeen niet goed. In plaats van haar voet af te wikkelen, draait ze hem. Ze kan haar been ook niet goed buigen. Ze kan alleen korte stukjes wandelen, anders krijgt ze wel last van haar been. We hopen dat dit nog wat verbeterd als ze wat meer bespiering en oefening krijgt. Zodat ze kan genieten van meer en langere wandelingen in het bos.

We zijn echt helemaal gek op haar, Shirka is geweldig!


Groeten,
De Shirka-people, Bjorn en Marieke
en Shirka