Ripoll
Het heeft lang geduurd, maar net nog in 2009 was er erg goed nieuws:
RIPOLL IS GESLOTEN!!!
De eerste keer dat we in het voormalig dodingsstation van Ripoll kwamen, was in december 2008. Vanaf dat moment was het ons duidelijk: dit kan dus echt niet!
We hebben verschillende keren aandacht gegeven aan Ripoll in de nieuwsbrief en er zijn vanuit de adoptanten ook verschillende plannen en acties geweest om de honden van Ripoll te helpen. Er zijn heel veel ideeën geweest om de situatie te verbeteren, we hebben geprobeerd om de honden daar weg te halen door alle honden die plaatsbaar waren zo snel mogelijk naar Nederland te halen en in een gastgezin te plaatsen, maar vooral wilden we dat de honden daar definitief weggehaald zouden worden en er een groot slot op dit voormalig dodingsstation zou komen. En hoewel veel van de plannen eigenlijk heel goed uitvoerbaar waren, kwam er steeds niets van de grond, omdat deze plek als asiel gebruikt bleef worden en er dus steeds weer nieuwe honden aangeboden werden. Bovendien was er de dreiging dat de honden die niet plaatsbaar zouden zijn (en dat zijn er al snel heel veel als mensen van honden afwillen….) afgemaakt zouden worden.
Plannen om een nieuw asiel te bouwen kwamen ook steeds niet van de grond.
Uiteindelijk is er begin december een vergadering geweest met de verantwoordelijke mensen van het Provinciale bestuur, samen met Bea, de eigenares van het asiel in Osona, en ‘onze’ Pilar. Vlak voor deze vergadering hebben we meegedeeld dat we in Nederland een brief klaar hadden liggen gericht aan het Provinciale bestuur van Ripoll, waarin we als Adelante-honden duidelijk stelden dat als er geen goede en definitieve oplossing zou komen voor deze honden voor het eind van het jaar, we vanuit Nederland een grootscheepse actie zouden opzetten door aan de Nederlandse en Spaanse kranten, de WSPA en de Nederlandse en Spaanse dierenbescherming kenbaar te maken dat het Provinciale bestuur verantwoordelijk was voor mishandeling en verwaarlozing van honden. Hoeveel dit heeft bijgedragen, zullen we nooit weten, maar.... het is dus gelukt! De uitkomst van deze vergadering was als volgt: De bouw van het nieuwe asiel is gestart, en alle honden uit Ripoll zijn op 24 december overgebracht naar andere plekken, te weten het hondenpension van de vaste dierenarts van Osona, en deels naar het grote asiel van Osona. Alle honden die nu nog binnenkomen, gaan, zolang het nieuwe asiel niet klaar is, naar 1 van deze 2 plekken, en geen enkele hond wordt afgemaakt. En binnen een paar dagen bleek al, dat veel van de  honden die in Ripoll zaten, helemaal niet agressief of gestresst zijn, maar dat dit gedrag dus alleen veroorzaakt werd door de vreselijke situatie waar ze in zaten.
Het slot op Ripoll is er dus gekomen, en zo hebben onze Ripoll honden de kerstavond, soms voor het eerst in jaren, in een rustige, schone, droge en ruime omgeving kunnen doorbrengen!
Met recht een Kerstcadeau…..