 |
 |
PINO Kleine update over Pino die inmiddels 16 maanden oud is. Het gaat hem goed. Angstig zal hij altijd blijven en loslopen kan niet. Onder normale omstandigheden wel maar wanneer hij ergens van zou schrikken, is hij niet meer ‘bereikbaar’. Dus lopen we gewoon elke dag flinke afstanden en dat is voor hem fijn en genoeg. Het is een rustig hondje geworden, onder duidelijke invloed van de andere hond die als alphateef drukte maakt voor 10. Hij komt graag bij ons een knuffeltje en een aai halen.
Vakanties zijn geen probleem; meneer geniet! En dus wij van het span! Ook commando’s beginnen te komen. Omdat we niet teveel druk willen leggen op dat geestje van hem doen we rustig aan. Maar ‘zit’ is nu helemaal onder controle. Omdat ik met Dizzy behendigheid ben gaan doen en Pino iedere week gewoon meeging, hebben we hem ook opgegeven voor dit gebeuren. Bij het invullen van de formulieren werd om de volledige namen gevraagd. Dizzy Miss Lizzy is wel heel veel tegenover Pino. Omdat hij zo’n moeilijke periode in januari heeft overleefd, heb ik besloten Sobreviviente als tweede naam mee te geven aan hem. Het is uiteindelijk een overlever. *********************************************************************************************************
Hoewel we nog een lange adem moeten hebben, gaat hij met sprongen vooruit. Zijn bench is zijn veilige haven maar steeds vaker komt hij er op eigen initiatief uit en het deurtje gaat niet meer dicht. De mooiste momenten voor hem zijn wanneer ik zit te studeren. Dan zit ik met mijn rug naar de kamer en is er verder niemand aanwezig behalve onze herder Dizzy. Dat is een moment dat hij lekker vrij door de kamer gaat lopen en soms dicht achter mijn stoel gaat liggen.
Een ander fijn Pino-moment is ´s avonds als we als gezin bij elkaar zijn. Hij had de eerste avonden vanuit zijn bench de boel al liggen bekijken en gezien dat Dizzy dan best wel wat aandacht krijgt en er een half uurtje met haar gespeeld wordt. Op zijn manier doet hij daar nu aan mee. Het spelen bestaat dan hoofdzakelijk uit het ´stelen´ van kluifjes die her en der verspreid liggen. Helaas worden ze kort daarna weer door Dizzy in beslag genomen. Maar zo houden ze elkaar een hele avond zoet. Ook traint hij al een beetje mee maar dat is nog wel eng voor hem. Dus doe ik daar meer in zijn veilige omgeving mee. Op het trainingsterrein zit hij meer bij mijn moeder en bekijkt het geheel. Gisteren zijn we naar het strand geweest met de twee honden. Omdat Pino niet los kan hebben we een flinke uitschuiflijn voor hem gekocht. Hij vond dit veel minder dan echt loslopen maar schikte zich er wel in. Alles was spannender dan je alleen daar druk om te maken.
Tussen Pino en Dizzy gaat het verder goed. Dizzy pikt beslist niet alles als alphahond, en soms klinkt het alsof er gewonden gaan vallen maar iedere keer staan ze 5 minuten later weer als maatjes bij elkaar. Tot zover!
Groet,
Mary/Ann
|
|
 |
|
