De laatste keer dat we elkaar gesproken hebben was op de buitenlandse
hondendag.
Bessie maakt het nog steeds prima. Het blijft een grote knuffel die
minstens
een maal per dag op schoot wil om te knuffelen. Dol op rennen en ravotten
met andere honden, onafhankelijk van de grootte. Ze moet ze eerst wel
vertrouwen en dat duurt even: de eerste kennismaking is altijd een strijd
tussen de wil om te gaan spelen en haar angst.
Half oktoebr is ze gesteriliseerd. Daar heeft ze weinig last van gehad
(een
uur na de operatie liep de assistente met haar buiten, omdat ze misschien
moest plassen). Wel had ze een onbedwingbare neiging om aan de hechtingen
aan haar achterpoten te kluiven (de hubertus klauwtjes zijn tegelijk
weggehaald). Dat heeft flink wat nachtrust gekost.
Ik hoop dat je ze leuk vindt.
Hartelijke groeten, ook van Thea.
Hans Blok.
